برداشت از وادی دهم

به نام خدا

امروز 22ماه از سفر اول من میگذرد. وقتی به پشت سرم مینگرم، میبینم که 14 وادی مثل 14 چهل چراغ یا 14 خورشید به من و زندگی من میتابید و من را از ظلمت جهانی که در آن سرگردان بودم نجات داد. اما میخواهم در مورد وادی 10 صفت گذشته در انسانها صادق نیست چون جاری است چند سطر بگویم. وقتی در سفر ال وادی دهم را کار کردم به آرامی و بدون حاشیه دیدم که شخصیت مرده درونم بیرون میرود و شخصیت جدیدی شکل میگیرد و دیگر هیچ تردید و نگرانی برای ادامه راهم نداشتم و ذره ای ناامنی حس نکردم چون نوید صعود را میداد امید و نویدی به من داد که در طی 30 سال عمرم لحظهای به آن فکر نکرده بودم. این وادی مثل شمشیر دولبه است. یعنی هم نوید صعود میدهد و هم هشدار سقوط. این وادی میگوید اگر شما برای رسیدن به اهداف خودتان عظم راسخ داشته باشید و در راه قرار بگیرید حتی سنگ فرش خیابانها به ما آدرس میدهند و چه زیباست که راه شما سراط مستقیم و هدف در راه ارزشها باشد. آنگاه جادهها خودشان را برای قدمهای استوار شما آماده میکنند. در این وادی یاد گرفتم که همیشه باید حرکت کنم و در حالت سکون نباشم هچ اتفاقی در حالت سکون نمیافتد. باید حرکت کرد البته به سمت ارزشها باید تغییر کرد باید تبدیل شد تا در آخر ترخیص شویم....

آنانی که مجذوب رحمت قدرت مطلق میشوند به ارتقاء میرسند و آنانی که فقط به سورچرانی مشغولند نصیبی ندارند میفهمی که چه میگویم؟؟؟؟ چهار پایانی که به دنبال پاهای اضافی میگردند تا خود را محکم در زمین نگه دارند. اما نمیدانند که بدون دست و پا سر بر سجده الله بسیار آسان است فقط تمنای دل میخواهد که با آن فاصله بسیار دارند مانند نابینایان در روز به دنبال شب میروند....

وادی دهم کتاب عشق

خلاصه عملکرد لژیون با استادی آقای بهرامی با دستور جلسه وادی دوم (1396/8/9)...